kad se rijeka kunene spusti iz brda angole
krene juzno prema namibiji
pa onda zapadno prema atlantiku
svakih par godina kod ruacana vodopada
zna se desiti mali filmski festival

toga dana damara, nama, herero i himba zaborave na nesuglasice
sjednu na sat-dva i odmore uz bijelo platno
sjednu i koscate kravice

ovaj puta od obecanih domaćih filmova koji su se trebali prikazivati:
cries at night, od oshoshenia hiveluah
namibians are going to the sun, od john nashongo i liebs swartz
wanehepo, od per sandena

desila su se tri:
wanahepo
otac na sluzbenom putu
i serija crtica lolek i bolek

ovaj precizni filmski repertoar imaju još jedino kina edison i luksor
u jednom gradu na četiri rijeke
koje ne stizu do atlantika i obično preskoce namibiju

kada voda prestane uticati u kunene - afrike vise neće biti
kažu lokalni ljudi
u neiscekivanju slijedeceg filmskog festivala