Pa dobro de Milostiva,nije valjda dotle doslo da se negdje skrivam
ocekujuci milostinju za porciju ceva & ladnu pivu?

Odlazim povremeno(kad vrijeme dopusti) među nasu raju,gdje covjek u tudjem svijetu ipak osjeca da nisu potrebne rukavice. Cujes svoju muziku,istina malo preglasnu,tu i tamo po neku zamjerku šta ko kaže i naravno socnu psovku na racun nekog koji prolazi i tako to...-;))

„Šta fali među cevape? eto da sam ja tamo ja bih se prva ugurala među prve redove ”...

Milostiva,tvoji i moji pojmovi u vezi etnickih okupljanja u dijaspori
(raseljenju) imaju malo čega zajednickog. Utoliko sto u tvojem slučaju svrha okupljanja nosi korjene iz vremena koji imaju malo čega zajednickog sa tradicijom I zajednistvom. Drugim rijecima po onoj narodnoj svrha okupljanja se svodi na osobno „uzivanje”: 'u se na se i poda se'.

U mojem slučaju je najbitnija tradicija koja objedinjuje narod.Nešto u smislu narodnog saborovanja koje upucuje narod jedne na druge. Tu se susrecemo sa svojim narodom koje sticajem okolnosti rijetko vidjamo
a sa kojima imamo mnogo čega zajednickog. Nešto slično po Zmaj Jovinoj
;'pesma nas je odrzala - njojzi hvala'.

Doduse ima i nostalgicara koji se uhvate u 'kozaracko'. U jednoj ruci
boca pive a u drugoj cigara(cigareta)uz turbo melos talambasa, posle čega dodje i do guzve gdje cuvari reda stupaju na scenu;-)).

masala, masala...;-)

Tak` ti je to Milostiva kod nas u posljednje vrijeme:'ko nije sa mnom - taj protiv mene' - „nek je samo hljeba i igara”;-))