Zdravo!

Da ti odgovorim... Ne znam. Ne znam zašto mrznja.

Možda je u tome i rešenje? Manje znanja i teznje
za znanjem dovodi do toga da manje situacije sagledamo,
kakva jeste?

da ne zadjemo sad u filozofiju,

mislim da je osnova u ljubavi samoj po sebi,
ne povezujuci je sa ikakvom religijom, već
onom sto je praiskonsko, pravo, ono prirodno,
sto je bilo dok još nismo ni znali za podele.

Svako dobro!

Mexisko, nemam nameru da komentarisem tvoju temu. Nize citirani tekst govori dovoljno o hrišćanskoj ljubavi. Engleski svi znate pa prevodite sami. Originalna misao je neprevodiva. Citiram:

„The Bible is not a moral guide.
Below the blossom of love you find the thorn of hatred; on the lips that kiss, you find the poison of the cobra.
Any man who follows faithfully all its teachings of the Bible is an enemy of society and will probably end his days in a prison or an asylum.”

Robert G Ingersoll: Bible Substitute

Dobro, Mexico, odakle ti ideja da je Biblija originalna. Isus, navodni sin Jahvehov je slika i prilika Horusa mladjeg i Mitra, rimskog boga sunca. Sve se vrti oko sunca, zapravo između svetla i mraka, između dobra i zla. Ništa novo te price ne donose. Drugo, moramo shvatiti da je imperator Konstantin Veliki uveo u Rimsku imperiju hrišćanstvo posle Malvinske bitke 313. godine, a docnije formalizovao hrišćanstvo na Prvom saboru u Nikeji 326. godine. Od tada pa nadalje, hrišćanstvo se sirilo silom, hricani su spaljivali sve paganske knjige i ruzili njihove hramove, a one koji nisu hteli da se prekrste su drasticno kaznjavali.

Religije su se uvek sirili silom. Mislim, iako nisam siguran, da je Budizam jedina „religija”, ako se tako može nazvati, koja se sirila mirno, bez krvoprolica.

Mexico,ispiranje mozga vjekovima i zastrasivanje su uzeli svoj danak,prema tome to nije visa matematika kako su „uspjeli” da održe laz kroz vjekove.Kako je Frojd rekao„ dajte mi djete do 4 godine da ga ja vaspitam a poslije vi radite šta hocete”.

Mexico, evo deo jednog posta kojeg sam svojevremeno ovde na ovom forumu postavio:

„Uloga paganskog cara Konstatina Velikog u oblikovanju hrišćanske crkve i crkvene istorije ne sme se potceniti. Ono sto je najvaznije je da se osvrnemo na napore koje je Konstantin cinio da ucvsti svoju vlaldavinu, odnosno obnovi jedinstvo imperije koja je u to doba bila fragmentirana (podeljena na četiri dela - tetrarhije) i u nesredjenom stanju. Njegov osnovni cilj bio je stvaranje jedinstvene i cvrsto povezane politicki, ekonomski i eventualno religiozno (ideoloski) jedinstvene teritorije Rimskog carstva. Za Konstatina jedan od najvecih opasnosti za imperiju je bilo razjedinjenost i brojnost paganskih religija.

I hrišćanski pokrete je, takođe, tezio jedinstvu i stalnom sirenju svoje doktrine. Za taj period hrišćanstka crkva je bila, iako malobrojna i proganjana, relativno dobro organizvoana i monolitnija od bilo koje druge. Konstatin, koji tada nije imao podrsku bilo koje religijske doktrine, prihvatio je za saveznika hrišćane, koji su imale potrebu da imaju mocnog poglavara, zastitinika.

Brutalno je ucvrstio svojoj viziji hrišćanske ortodoksnosti, a potom se bepostedno razracunao sa brojinim, tzv. ”neortodoksnim„ sektama. Takođe, zabranio je paganstvo, unistio sve njihove hramove.

Na njegovu zalost, za kratko vreme teoretska neslaganja među hrišćanima postala su nehrišćanska, sto je dovodilo do unutraznjih, veoma često drasticnih sukoba. Da bi sprečio dalje sukobe, jer je svatio, jer je shvatio da su religiozne razlike prepreka za stabilnu vladavinu imperijom Konstantin proglasava ”herezu„ za politicki kriminal Napad i progon judaizma je usleldio odmah po proglasenju krsta za simbol hrišćanstva, a ne na nikejskom saboru, kako mnogi tvrde.

Toliko za sada.

Pozdrav
”